Jego żona Joanna Łoś była członkinią Komitetu Niewiast Polskich, pomagającej powstańcom i opiekującej się rannymi. Funkcję swą pełniła bardzo gorliwie, na co zwracali uwagę powstańcy w swych wspomnieniach.
W dobie autonomicznej aktywny politycznie. W latach 1877–1880 był prezesem rady powiatu rawskiego. Był posłem na Sejm Krajowy Galicyjski III kadencji (1870–1874), wybranym w kurii I (wielkiej własności) w obwodzie nr 4 złoczowskim, po jego rezygnacji w 1874 wybrano Włodzimierza DzieduszyckiegoStanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1993, Wykaz Członków Sejmu Krajowego Królewstwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież Wielkiego Xięstwa Krakowskiego, Lwów 1870,. Był także posłem do austriackiej Rady Państwa III kadencji (15 września 1870 - 10 sierpnia 1871), IV kadencji (27 grudnia 1871 - 21 kwietnia 1873) wybranym przez Sejm w kurii I – jako delegat z grona wirylistów i większej własności ziemskiej. Mandat utracił z powodu niestawienia się na obradyJózef Buszko: Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918. s. 356..