Kula – przyrząd rehabilitacyjny ułatwiający lub umożliwiający poruszanie się w przypadku dysfunkcji, urazu lub amputacji kończyn dolnych.
Historia Proste kije z uchwytami, przypominające literę T, które służyły do podtrzymywania górnej części ciała przy jednoczesnym odciążeniu kończyn dolnych, używane były ok. 3000 r.p.n.e. w Egipcie. Do czasów współczesnych konstrukcja kul pozostała niezmieniona, wprowadzono jednak kilka modyfikacji. Pierwsza zmiana dotyczyła dołożenia do kija z oparciem wkładanym pod pachę uchwytu w połowie długości, co ułatwiło poruszanie się przy pomocy kul.
W 1917 roku francuski inżynier Emile Schlick opatentował nowe kule ortopedyczne. Podłużna część od strony podłoża zakończona była gumową, antypoślizgową podkładką, od strony ramienia wyposażona była w uchwyt oraz podparcie, a także posiadała metalową obejmę na łokieć. Kolejne ulepszenie wprowadził Rudy Lofstrand, który uzyskał patent na swoją wersję kul w 1945 roku. Wprowadził on mechanizm umożliwiający regulację długości kul, umożliwiający dopasowanie do wysokości pacjenta.