Po I wojnie światowej nieoficjalne pretensje do miasta oraz sąsiednich 6 parafii zgłaszała Polska. Stan ten trwał do roku 1929, kiedy oba kraje uzgodniły ostatecznie kształt wspólnej granicy; przebiegała ona ok. 17 km na południe od GrīvyViesturs Pauls Karnups, Latvian-Polish Economic Relations 1918-1939, [w:] 13. Conference on Baltic Studies in Europe, Gdańsk 2019, s. 34.
W czasie rządów łotewskich 1920–1940 miasto wchodziło w skład powiatu Iłukszta – otrzymało własny herb. W 1935 wybudowano połączenie mostowe między Dyneburgiem a Grīvą, tzw. Most Jedności, symbolizujący unię Łatgalii z Kurlandią. Przed wojną była najmniej łotewskim z łotewskich miast – jedynie 22% ludności określało się jako Łotysze, większość mieszkańców mówiła po rosyjsku i wyznawała prawosławie.
W czasie II wojny światowej na terenie dzielnicy mieściło się getto żydowskie.
Po włączeniu w skład ZSRR Grīva awansowała do roli centrum rejonu, po czym w 1956 stała się formalnie częścią Dyneburga.
W miejscowości jest stacja kolejowa Grīva.
Przypisy
Bibliografia З. И Якуб: Даугавпилс в прошлом. Публикации краеведа, Dyneburg 1998,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dyneburg