Czesław Czerniawski (ur. 28 lipca 1925 w Wilnie, zm. 15 czerwca 1988 w Szczecinie) – polski prozaik i publicysta.
Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie Bronisława i Bronisławy z domu Pavilonis. Uczęszczał do szkoły w rodzinnym Wilnie.
Po wybuchu II wojny światowej w Wilnie kontynuował naukę w szkole średniej, a w latach 1943–1944 był ślusarzem w zakładach samochodowych. W latach 1944–1947 służył w LWP. Uczestniczył w bitwie o Kołobrzeg, podczas której został ranny odłamkiem w ramię. W połowie czerwca 1945 powrócił do jednostki w Lublinie, uczestniczył w zwalczaniu Ukraińskiej Powstańczej ArmiiJoanna Zawadzka, Czerniawski Czesław - Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-09-11]..
Zdemobilizowany w marcu 1947 zamieszkał w Bydgoszczy. Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studiów jednak nie ukończył. Jako prozaik zadebiutował w 1949 roku na łamach tygodnika „Żołnierz Polski”. W latach 1949–1952 był dziennikarzem „Gazety Pomorskiej”. W latach 1952–1955 był redaktorem rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku, następnie był redaktorem rozgłośni w Szczecinie (1955–1967, 1969–1972). Pracował w redakcji Publicystyki Kulturalnej.