3 m, zawierającą wewnątrz zwrotnicę dla anteny UKF, przez instalatorów często myloną z piorunochronem. Anteny dla zakresu UKF (OIRT). Anteny dla zakresu I TV. Anteny dla zakresu III TV. Anteny dla zakresu IV-V TV (od połowy lat 70 XX w.).
Sygnał z anten przechodził przez stację składającą się ze zwrotnic antenowych, wzmacniaczy kanałowych oraz konwerterów (z pasma III na I, w późniejszym okresie z pasma IV-V na III [dawne określenie pasm]) pozwalających na odbiór telewizji przez starsze typy odbiorników. Stąd zsumowany sygnał ze wszystkich anten rozprowadzany był tylko jednym przewodem.
Sieć odbiorcza składała się z przewodu koncentrycznego i szeregowo połączonych gniazd abonenckich, w których znajdował się prosty układ dopasowujący (sprzęgacz oporowy). Abonent podłączał odbiornik telewizyjny za pośrednictwem tzw. sznura telewizyjnego (symetryzatora 75 Ω do 300 Ω) i odbiornik radiowy za pośrednictwem tzw. sznura radiowego (będącego zwrotnicą dla sygnałów DSK i UKF oraz symetryzatorem).