Typowy moduł CDI zawiera mały transformator, obwód ładujący z półokresowym prostownikiem, obwód wyzwalający zbudowany w oparciu o tyrystor i główny kondensator. Napięcie zasilające jest podwyższane do 200 ~ 600 V przez transformator, z którego prąd elektryczny płynie do obwodu ładującego i ładuje kondensator. Jednopołówkowy prostownik w obwodzie ładującym zapobiega rozładowaniu kondensatora, gdy napięcie zasilania spada. Czas ujemnego półokresu, w którym kondensator nie jest ładowany to optymalny moment wyzwalania układu zapłonowego. Po podaniu na bramkę tyrystora impulsu z układu wyzwalającego, tyrystor zamyka obwód kondensatora i cewki zapłonowej. Kondensator zostaje gwałtownie rozładowany przez pierwotne, niskoindukcyjne uzwojenie cewki zapłonowej, impuls napięcia na cewce pierwotnej indukuje na cewce wtórnej napięcie do 40 kV. Napięcie to jest podawane na świecę zapłonową i powoduje wyładowanie elektryczne, prowadzące do zapłonu mieszanki. Spadek natężenia prądu w cewce indukuje w niej napięcie o kierunku przeciwnym do pierwotnego, w celu rozładowania tego napięcia stosuje diodę umożliwiającą przepływ prądu w cewce.