Garczyńscy byli na Pomorzu majętną szlachtą, piastowali urzędy i posłowali na sejmy. Do przedstawicieli pełniących urzędy należą: Andrzej Garczyński (zm. 1667), pisarz pomorski 1642-1650, sędzia tczewski 1651-1667, wicewojewoda pomorski 1658-1667, Wawrzyniec Garczyński, ławnik człuchowski 1618-1626, Wawrzyniec Garczyński, burgrabia pomorski 1650-1662, ławnik człuchowski 1669-1674, Michał Garczyński, ławnik tczewski 1604-1605, Michał von Rautenberg Garczyński, ławnik michałowski 1732-1761, Samson Garczyński, chorąży chełmiński 1658-1667. Garczyńscy utracili gniazdową wieś w XVII wieku, nabyli za to wioski w innych województwach: lubelskim i sandomierskim. Potomkiem Samsona był Stanisław Garczyński (zm. 1722), starosta budziszewski i kasztelan konarsko-łęczycki, jego potomstwo żyło i piastowało urzędy głównie w Wielkopolsce. Wielkopolscy Garczyńscy osiągnęli duże znaczenie, to z nich pochodził Stefan Garczyński (zm. 1756), chorąży wschowski 1717, kasztelan gnieźnieński 1729, kaliski 1737, poznański 1748, wojewoda kaliski od 1749, poznański od 1756. Jego potomkowie nadal piastowali urzędy w Wielkopolsce. Zaliczają się tu m.in.