thumb|I faza Bitwy Warszawskiej thumb|II faza Bitwy Warszawskiej – kontruderzenie znad Wieprza Grupa Mozyrska (ros. Мозырская группа) – zgrupowanie osłonowe wojsk Frontu Zachodniego dowodzonego przez Michaiła Tuchaczewskiego podczas wojny polsko-bolszewickiej latem 1920.
Główne siły wojsk bolszewickich nacierających na Warszawę osłaniała od południa grupa wojsk, której dowódca Tichon Chwiesin przybył 12 sierpnia do Brześcia Litewskiego. Nazwa formacji pochodzi od Mozyrza, miejsca uformowania jej podczas walk z polską Grupą Poleską.
Siły Grupy Mozyrskiej, w skład której wchodziły 57 Dywizja Strzelców i tak zwany „oddział kombinowany”, rozciągnięte były na przestrzeni blisko 200 kilometrów. 57 Dywizja Strzelców, liczącaWedług Tuchaczewskiego. Piłsudski, s. 182. 6438 żołnierzy, działała na froncie od Maciejowic po Ryki i dalej wzdłuż Wieprza po Kock, a oddział kombinowany (około 3000 żołnierzy) działał w rejonie Wohyń-Parczew. Bardziej na wschód – bo w rejonie Cyców-Tarnów-Włodawa – znajdowała się 58 Dywizja Strzelców, która jednak w skład Grupy Mozyrskiej nie wchodziła.