W przypadku kodów Rice’a ( jest potęgą dwójki) kodowanie jest uproszczone, ponieważ większość działań realizowana jest za pomocą szybkich operacji bitowych (koniunkcja, przesunięcie bitowe): wartość jest zapisana na pewnej liczbie młodszych bitów, na starszych.
Kod binarny o prawie stałej długości Jeśli liczba wartości jest potęgą dwójki wówczas kod binarny ma stałą długość – składa się z bitów; niech oznacza -bitowy zapis wartości
Gdy liczba kodowanych wartości nie jest potęgą dwójki, można skonstruować kod prefiksowy, w którym początkowych wartości zostanie zapisanych na bitach, a pozostałe bitach.
Kodowanie rozpoczyna się od określenia wartości granicznej jeśli liczba otrzymuje kod -bitowy – jeśli liczba otrzymuje kod -bitowy liczby o większej –
liczba kod 0 00 1 01 2 10 3 110 4 111
Np. przy kodowaniu pięciu symboli i liczba Zatem trzy pierwsze liczby ( i ) otrzymają kody bitowe dla swoich wartości:
Natomiast pozostałe ( ) otrzymają kody bitowe dla liczb o większych:
Przykład kodowania Liczba 27 zostanie zakodowana w kodzie Golomba rzędu przedział: odległość od początku przedziału:
Liczba zakodowana unarnie ma postać (6 bitów), natomiast przedział to (2 bity, kod wyznaczony we wcześniejszym przykładzie).