W 1889 roku mianowano go komisarzem rybołówstwa w Queensland, a w 1892 roku został komisarzem na Zachodnią Australię; stanowisko piastował do 1895 roku. W tym czasie opracował technikę uzyskiwania pereł hodowlanych. Odkrycia Saville-Kenta były przełomowe dla pozyskiwania pereł hodowlanych, a rozwiązania, które zaproponował, są stosowane do dziś – chociaż zostały opatentowane nie przez niego, ale przez Tokichi Nishikawę, który dowiedział się o badaniach Australijczyka. W latach 1889–1890 Saville-Kent był przewodniczącym Royal Society of Queensland. Zmarł bezdzietnie w 1908 roku, jest pochowany w Milford-on-Sea, Hampshire. Jego grób udekorowany jest koralami. Na cześć Saville-Kenta w 2001 roku nazwano rafę położoną 125 km na północ-północny wschód od Townsville.
Upamiętniono go w nazwach rodzajowych lub gatunkowych dziesięciu organizmów: wiciowców kołnierzykowych Savillea Loeblich, 1967 i Stephanocoeca kentii Ellis, 1930 gąbki Hyalonema kentii (O. Schmidt, 1880) orzęsków: Coleps kenti Bathia, 1922, Lembus kenti Kahl, 1931, Uronemposis kenti (Kahl, 1926), Vorticella kenti (Kahl, 1935) i Zoothamnium kentii Grenfell, 1884 jamochłona Discosoma kenti Haddon & Shackleton, 1893 koralowca Montinegra kenti Matthai, 1927.