Prywatnie kontynuowała pasję bibliofilską ojca, gromadząc dzieła z anglistyki, historii Polski, językoznawstwa, matematyki, sztuki, muzyki, a także dzieła literatury pięknej. Chętnie wędrowała po górach. „Wiele wymagała od swoich współpracowników, ale najwięcej od siebie. Była odważna w wypowiedziach, sprawiedliwa, zrównoważona, pogodna z usposobienia. Wysoka, sympatyczna, uśmiechnięta. (...) Niezwykle pracowita i bardzo dokładna.” (Ryszard Żmuda, Zarys biograficzny oraz bibliografia publikacji [w:] Wanda Frontczakowa (1927–1999). Bibliotekoznawca, bibliograf. 2002, s. 14).
3 września 1959 r. Wanda wyszła za mąż za Wacława Frontczaka (1908–1976), nauczyciela i bibliotekarza, który jako starszy kustosz dyplomowany kierował Oddziałem Magazynów i Konserwacji Zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi. Małżonkowie zamieszkali w domu przy ul. Narutowicza, który graniczył z nowym gmachem Biblioteki i należał do Uniwersytetu Łódzkiego, jednak po narodzinach pierwszego dziecka to lokum okazało się zbyt małe i rodzina Frontczaków przeprowadziła się do nowego mieszkania na osiedlu Doły-Wschód.