Na swoim stanowisku Wanda Polakowska (od września 1959 r. Frontczakowa) zajmowała się organizacją i realizacją zadań informacji naukowej na potrzeby uczelni, a także praktycznym przygotowaniem zawodowym młodszych kadr informacji naukowej. Prowadziła praktyki wakacyjne dla studentów bibliotekoznawstwa, uczestniczyła w zajęciach przysposobienia bibliotecznego dla studentów pierwszych lat wszystkich kierunków, a w latach 1971-1976 przejęła po prof. Marii Dembowskiej wykłady z bibliografii (historia, teoria, metodyka) w Międzywydziałowym Studium Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Łódzkiego. W ramach swoich obowiązków zawodowych pełniła także dyżury w czytelni Oddziału Informacji Naukowej i przy katalogach bibliotecznych oraz oprowadzała wycieczki, prezentując „drogę książki” i „drogę czytelnika” zwiedzającym Bibliotekę Uniwersytecką w Łodzi (również cudzoziemcom). Planowała pokazy bibliografii i wystawy.
Jednocześnie prowadziła prace bibliograficzne. Najważniejszym dziełem Wandy Frontczakowej była Łódzka bibliografia regionalna, której dwa tomy ukazały się w 1976 (za lata 1945–1970) i w 1990 (za lata 1971–1980) pod naukową redakcją prof. Bolesława Świderskiego.