Należał do organizatorów warszawskiej uczelni politechnicznej, a szczególnie jej Wydziału Architektury, gdzie w listopadzie 1915 rozpoczął wykłady. Od 1919 był profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Projektowania Miejskiego, w 1921 uzyskał nominację na profesora zwyczajnego, był także w latach 1915-1919 delegatem do senatu akademickiego. Przez dwa kolejne lata akademickie – 1923/1924 i 1924/1925 – pełnił funkcję dziekana Wydziału Architektury. Działał w organizacjach zawodowych, prezesując kołu architektów Stowarzyszenia Techników oraz Towarzystwu Urbanistów. Należał ponadto do Towarzystwa Popierania Przemysłu Ludowego oraz zainicjował działalność czasopisma „Architektura i Budownictwo“.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 165-1-13).
Dorobek architektoniczny Miał w dorobku szereg dzieł architektonicznych (część wspólnie z Lilpopem). Z prac warszawskich m.in. budynki: zakładu sióstr nazaretanek przy ulicy Czerniakowskiej 137, ulicy Brackiej 25, Instytutu Aerodynamicznego Politechniki Warszawskiej przy ulicy Nowowiejskiej, Banku Zjednoczonych Ziem Polskich na placu Wareckim, Centralnej Kasy Spółek Rolniczych im. Franciszka Stefczyka przy ulicy Wareckiej, domy przy alei Róż 8 i 10, Bielańskiej 18, Kredytowej 3 i Moniuszki 2.