W 1990 wszedł w skład rady miejskiej Wilna, w której zasiadał do 1995. W 1991 znalazł się wśród twórców Partii Niepodległości, pracował również jako redaktor tygodnika "Kovo 11" oraz jako menedżer w branży medalnej. Od 1993 do 2000 pełnił funkcję dyrektora generalnego Baltijos TV. Był wiceprezesem i prezesem litewskiego stowarzyszenia radia i telewizji oraz wiceprezesa i prezesa litewskiego oddziału Międzynarodowego Stowarzyszenia Reklamy. Przewodniczył komisji etyki dziennikarzy i wydawców (2001–2004). Był współwłaścicielem spółki "Litevita", a w 2005 został dyrektorem spółki "Ateities centras".
W 2004 wstąpił do Związku Litewskich Narodowców, zostając jego przewodniczącym w wileńskiej dzielnicy Antokol. W 2005 wybrano go przewodniczącym całej organizacji. W 2008 doprowadził do przyłączenia się LTS do Związku Ojczyzny, w ramach którego stanął na czele frakcji narodowej.
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z ramienia TS-LKD bez powodzenia kandydował w okręgu Kiejdany, mandat poselski uzyskał natomiast z listy partyjnej (zajmował na niej 10. miejsce, uzyskał 24. wynik). W trakcie kadencji został usunięty z TS-LKD, reaktywował partię narodowców i stanął na jej czele.