1 Pułk Aeronautyczny – Jednostka Wojsk Aeronautycznych II RP sformowana i użyta w czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku.
Ze względu na manewrowy charakter walk na froncie polsko-bolszewickim 1 pułk aeronautyczny został użyty jako formacja piechoty, bez użycia specjalistycznego sprzętu.
Formowanie i skład Koncentracja pułku zarządzona została w Siedlcach. Ze względu na różne miejsca przebywania batalionów (I na froncie, II w Brześciu Litewskim, III i IV w Poznaniu) organizacja nie przebiegała planowo. Bataliony rozlokowane zostały około 10 km na południe od Siedlec we wsiach: Wiśniew, Kaczory i Gostchorz i tam ostatecznie 28 lipca 1920 roku połączono je w pułk. Przez kilka dni odbywały się ćwiczenia z zakresu musztry piechoty i szkoły walki, ponieważ połowa pułku składała się z rekrutów, którzy przeszli tylko dwutygodniowe przeszkolenie. Stan pułku w momencie koncentracji wynosił 23 oficerów, około 1200 szeregowych, 240 koni i 10 karabinów maszynowych. Z samochodów ciężarowych utworzono kolumnę do obsługi tyłów frontu. Brakowało bagnetów do około 1000 karabinów i sprzętu saperskiego.
Pułk składał się z 4 batalionów po 2 kompanie każdy i po 1 Ruchomym Parku Aeronautycznym: