16 czerwca 1919 minister spraw wojskowych zezwolił mu nadal zajmować stanowisko komendanta Domu Inwalidów we LwowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919, poz. 2403.. 6 października 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika, zaliczony do Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do Sekcji Opieki Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozk. Wojsk. Nr 94 z 10 listopada 1919, poz. 3629.. Potem komendant Korpusu Kadetów we Lwowie. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w „grupie byłej armii austro-węgierskiej”. Pełnił wówczas służbę w Departamencie V Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale III Naukowo-Szkolnym Sztabu Generalnego w Warszawie. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 19 pułk piechoty Odsieczy Lwowa stacjonujący we Lwowie.
Z dniem 1 października 1921 roku został przeniesiony „w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru, w stopniu tytularnego generała podporucznika”. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego generała brygady. Osiadł we Lwowie, gdzie mieszkał do 1939 roku.