Charakterystyka Agregacja nośnych w LTE Advanced umożliwia korzystanie przez terminal użytkownika z szerszego pasma co przekłada się na większe możliwe do uzyskania prędkości transmisji danych. Mechanizm agregacji nośnych w LTE został wprowadzony w standardzie 3GPP Rel-10. Aby uzyskać pełną kompatybilność wstecz każda agregowana nośna jest zgodna z poprzednimi wersjami standardu LTE – 3GPP Rel-8 i Rel-9. alt=3 podstawowe typy konfiguracji agregacji pasma|mały|3 podstawowe typy konfiguracji agregacji pasma Początkowo zakładano agregację do 5 nośnych LTE (w sumie do 100 MHz pasma) co zostało rozszerzone w ramach 3GPP Rel-13 do 32 nośnych LTE (do 640 MHz agregowanego pasma).
Możliwe są 3 podstawowe konfiguracje CA:
Intra-band contiguous (wewnątrz jednego pasma, ciągłe) Intra-band non-contiguous (wewnątrz jednego pasma, nieciągłe) Inter-band (pomiędzy różnymi pasmami)
Poszczególne nośne w agregacji pasm nie są równorzędne, dzielimy je na:
PCC (Primary Component Carrier) – podstawowa nośna, na której odbywa się komunikacja na protokole RRC. Zawsze istnieje tylko jedna podstawowa nośna w łączu do terminala (w dół) i do stacji bazowej (w górę). SCC (Secondary Component Carrier) – nośna drugorzędna, takich nośnych może być wiele.