Tam, chłopcy z przyklasztornego sierocińca przez ponad 100 lat grywają na tym instrumencie w kościelnej orkiestrze.
1793, Wiedeń Skrzypce trafiają w ręce chorowitego, ale niezwykle zdolnego Kaspara Weissa (Koncz). Wezwany przez mnichów dobroczyńca klasztoru, a jednocześnie nauczyciel muzyki, Poussin (Bideau), przyjeżdża, poznaje talent chłopca i prosi zakonników, by pozwolili mu go zabrać do Wiednia, gdzie czeka Weissa kariera na miarę Mozarta. W Wiedniu Poussin kształci chłopca. Jest przekonany, że talent Weissa przyniesie mu fortunę: książę Mansfeld (Denberg) ma zamiar przybyć do Wiednia i znaleźć małego wirtuoza, który zabawiałby go swą grą w czasie podróży do Rosji. Taka podróż mogłaby przynieść sukces Weissowi i spory dochód Poussinowi. By przygotować chłopca do recitalu, Poussin zmusza Weissa do grania w coraz szybszym tempie do rytmu wynalezionego przez siebie „poussinmetru” (w rzeczywistości prymitywnego metronomu).
Tymczasem okazuje się, że Weiss cierpi na bliżej nierozpoznane schorzenie serca. W dniu prezentacji przed księciem chłopiec dostaje zawału i umiera w salonie książęcego pałacu.