Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy krwistoborowik ciepłolubny.
Morfologia Kapelusz Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony. Rurki Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone. Trzon Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości. Miąższ Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu. Wysyp zarodników Oliwkowy. Zarodniki 14–15 × 5–7 μm.
Występowanie i siedlisko Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej. Gatunek rzadki. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji i w Bułgarii. W Polsce gatunek ten nie występuje.
Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mykoryza z kasztanowcami, bukami, dębami).
Znaczenie Niektórzy autorzy uważają go za grzyba jadalnego, inni za trujący, jednak ze względu na rzadkość występowania nie jest zbierany na większą skalę i nie ma wartości komercyjnej.
Przypisy
Kategoria:Borowikowate