Renesansowa wieża wysokości 45 mBałłaban Jerzy, Michalak Stanisław, Pszczyński Korneliusz: Województwo opolskie. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 1967, s. 182. usytuowana jest w północnym narożniku budowli. Do wejścia prowadzą dwubiegunowe schody z balustradą tralkową. Podstawa wieży ma przekrój kwadratowy, znajdują się w niej pomieszczenia ze sklepieniami kolebkowymi i kolebkowymi z lunetami. Wyższa część ma przekrój ośmioboczny, na narożach są wałki, tworzące rzędy półkolistych wnęk arkadowych. W połowie wysokości wieży są cztery tarcze zegarowe, ujęte pilastrami podtrzymującymi gzyms i wolutowe ozdoby. Kolejna część – również o przekroju ośmiobocznym – posiada ganek, otoczony tralkową balustradą, tworzącą taras widokowy. Najwyższa część wieży jest węższa i posiada ostrosłupowy hełm z iglicą. We wnętrzu wieży znajduje się zabytkowy mechanizm zegarowy, wyprodukowany w 1858 roku przez Carla Weissa, zegarmistrza z Głogowa. Są też trzy dzwony: z 1714, 1735 r., trzeci również osiemnastowieczny.
Taras widokowy dostępny jest dla turystów za opłatą.