Powstanie Brzezin Końcem XVIII wieku właścicielem zachodniej części Zawady został Aleksander Brzezieski. Znajdował się tutaj duży folwark o obszarze około 160 morgów. W przybliżeniu rozciągał się: na zachód od potoka Łącznik, od południa graniczył z Porębą Małą, od zachodu z Dąbrówką Polską, od północy z dzisiejszą ulicą Graniczną. Od jego nazwiska folwark nazwano Brzezinami.
W połowie XIX wieku folwark został podzielony na Brzeziny Wyżne i Niżne czyli Podewsie. Właścicielami folwarku Wyżnego były kolejno rodziny: Czerskich, Ostoja-Zabierzowskich, Zdankiewiczów. Od 1884 małżonkowie Zdzisława i dr Włodzimierz Olszewscy. Ostatnimi właścicielami Brzezin Wyżnych była rodzina Zarębów.
Folwark Brzeziny Niżne znajdował się w posiadaniu: Czerskich, Puzikowskich, Traczewskich, Pawlikowskich. Ostatnimi właścicielami folwarku było małżeństwo Eliasza i Berty Kaufer, którzy kupili go od Wojciecha Pawlikowskiego kontraktem z 14 sierpnia 1919 roku. Zabudowania folwarczne znajdowały się przy obecnej ulicy Grunwaldzkiej. W 1941 roku, kiedy tworzono getto w Nowym Sączu Kaufrowie wyjechali z Zawady.