Kandich powrócił z odpowiedzią cesarską i bogatymi darami na Kaukaz.
Nakłonieni darami przez cesarza Awarowie podbili plemiona huńskie: Barsilów mieszkających między Morzem Kaspijskim a Kubaniem i Sabirów zamieszkałych na prawym brzegu Wołgi. Potem już zupełnie niezależnie od oczekiwań cesarskich podbili również Utigurów i Kutigurów oraz najechali słowiańskich Antów. W 561 roku Bizantyjczycy osiedlili ich na północ od Dunaju jako kordon obronny przed najazdami słowiańskich Sklawinów.
W tym samym 561 roku kagan awarski Bajan wysłał do Konstantynopola kolejne poselstwo z żądaniem zezwolenia na osiedlenie się Awarów na ziemiach Cesarstwa, na południe od Dunaju w Dobrudży. Tym razem poselstwo było o wiele trudniejsze. Awarowie dali się już poznać jako niepewni sprzymierzeńcy, a ziemie o które prosił kagan leżały zbyt blisko ludnych terenów, z których Cesarstwo werbowało swoich najlepszych żołnierzy. Justynian grał więc na zwłokę. Bajan tymczasem stracił cierpliwość i nie mogąc uzyskać o co prosił, postanowił wziąć to siłą.