Zażegnaniu konfliktu nie pomogły mediacje Wacława II, który usiłował przekonać księcia lubińskiego, że ma prawo rozdysponowywać swoim majątkiem według własnego uznania. Ostatecznie 16 marca 1413 r. Wacław zrezygnował z władzy nad Legnicą i oddał ją Ludwikowi II. Bratobójczą wojnę przerwał dopiero król Czech Wacław IV Luksemburski, który zakazał swoim wasalom prowadzenia dalszych walk. Bracia przy pomocy Wacława II zawarli pokój i wydali dokument o wzajemnym dziedziczeniu. Mieszkańcy księstwa legnicko-złotoryjskiego złożyli hołd obydwu książętom.
Ludwik II był uczestnikiem soboru w Konstancji; odwiedził też Granadę, Portugalię i KastylięMałysz, B.: Aspekt religijny w kontaktach czesko-hiszpańskich w średniowieczu. Peregrinus Cracoviensis, 2015, 26 (1), s. 43, 46.Baďura B.: Styky mezi Českým královstvím a Španělskem ve středověku. Táborský archiv, 1995-1996 (7), s. 31, 34, 36, 42, 80-81..
100px|thumb|left|Insygnia "Rudenbandu". Ludwik II w 1419 dostał w dożywotnie władanie Karniów, a w 1427 przyłączył Strzelin.