thumb|250px|Nagrobek Otto Friedricha von der Groebena i jego żon w katedrze w Kwidzynie Otto Friedrich von der Groeben (ur. 16 kwietnia 1657 w Napratach, zm. 30 czerwca 1728 w Kwidzynie) był pruskim żołnierzem i uczonym podróżnikiem. W roku swej śmierci został generałem-pułkownikiem w armii króla Polski Augusta II.
Otto Friedrich był synem brandenburskiego generała Georga Heinricha von der Groeben. Choć był protestantem kształcili go jezuici. W wieku lat 17 poznał polskiego szlachcica (pułkownika), z którym zwiedzał Europę; odwiedzili razem Włochy, Maltę, Egipt (górę Synaj), Palestynę i Cypr. Z powodu kłopotów finansowych przez pewien czas uprawiał korsarstwo na Morzu Śródziemnym, rabując statki tureckie i arabskie.
Z podróży do Ziemi Świętej wrócił przez Tunis do Marsylii, gdzie (również ze względów materialnych) zaciągnął się do armii hiszpańskiej, w szeregach której przez rok walczył na terenie Włoch. W wieku 30 lat zaciągnął się z kolei do wojsk Wenecji i brał udział w walkach w Grecji. Jako pięćdziesięciolatek wstąpił w stopniu pułkownika do armii polskiej, w której służył przez 6 lat, kończąc służbę w randze generała - majora.