Po zakończeniu wojny Strzyżewski udał się do Księstwa Warszawskiego.

W sumie siły płk Piotra Strzyżewskiego oblicza się na 250 kawalerzystów liniowych, 400 ochotników konnych, 300 strzelców pieszych oraz 4000 pospolitego ruszenia. W chwili wymarszu spod Zamościa 21 maja 1809, Strzyżewski dysponował ledwie jednym szwadronem kawalerii. W chwili zakończenia działań jego korpus liczył ok. 4000 piechoty i kawalerii. Zdobył cztery działa. Żołnierze byli należycie ubrani, wyekwipowani i uzbrojeni w efekty zdobyte na nieprzyjacielu. Sformowane oddziały stanowiły rdzeń w sumie trzech pułków jazdy, które potem weszły w skład armii Księstwa Warszawskiego. Za zasługi w wyzwalaniu Galicji, o otrzymał 9 października 1809 roku stopień ppłk. z przydziałem do 14 pułku kirasjerów – w armii Księstwa Warszawskiego.

20 kwietnia 1810 został przeniesiony do 16 pułku.

W 1811 r. ożenił się z Emmą Potocką, córką Seweryna Potockiego i Anny Teofili Sapiehy (córki Aleksandra Michała Sapiehy).

Zmarł 6 stycznia 1854 r. pozostawiając po sobie pamiętniki.

9 października 1809 był odznaczony polskim Krzyżem Virtuti Militari, a 5 października 1812 francuskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej.

Przypisy