W pierwszej połowie lat 30. klub nie odnosił sukcesów, ale też ani razu nie zagroziło drużynie Beerschot widmo spadku. W 1936/37 drużyna sięgnęła po wicemistrzostwo, co stanowiło wstęp do serii dwóch tytułów mistrzowskich – w sezonach 1937/38 i 1938/39. Zdobyty w 1939 tytuł mistrza Belgii okazał się ostatnim takim sukcesem w historii klubu.
W sezonie 1939/40 z powodu wybuchu II wojny światowej rozgrywek ligowych w Belgii nie przeprowadzono. Do pierwszych rozgrywek w okupowanej Belgii doszło w 1942 roku. Sezon rozegrano systemem wiosna-jesień, a Beerschot zdobył tytuł wicemistrzowski, który powtórzył w 1943 roku. W 1944 było trzecie miejsce, jednak w 1945 znów rozgrywki zostały wstrzymane. W pierwszym sezonie powojennym, w 1946 roku, Beerschot spisał się słabo, zajmując odległe 16. miejsce (na 19 uczestników). Do końca lat 40. klub plasował się w rejonie środka tabeli.
W latach 50. klub nadal musiał obyć się bez sukcesów, przebywając na ogół w okolicach środkach tabeli. W 1952 liga belgijska powróciła do systemu jesień-wiosna – w pierwszym sezonie po reformie, czyli 1952/53, Beerschot zajął najlepsze w tej dekadzie 3. miejsce.