Latem 1982 został wydany ich pierwszy album o nazwie 45 (został tak nazwany z powodu swojej długości). Album powstał w oparciu o współpracę z zespołem Akwarium, jednak sprzedawany był metodą „undergroundową”. Jeszcze przed 1981 Coj nawiązał współpracę z liderem owej grupy – Borisem Griebienszczikowem, który udzielał się na kilku następnych nagraniach grupy. W 1983 wydano zawierający dema album zatytułowany 46, który powstał w charakterze bootlegu i nie był uznawany przez grupę za oficjalny. Krótko potem Rybin i Coj pokłócili się z powodu ich stosunku do grupy, w wyniku czego ten pierwszy odszedł z Kina, a jego miejsce zajął Jurij Kasparian. W 1984 do grupy dołączyli perkusista Gieorgij Gurjanow i basista Aleksandr Titow. Wtedy grupa wydała swój drugi album zatytułowany Naczalnik Kamczatki, którego nazwa wzięła się z pracy Coja jako palacza w znajdującej się w jego bloku kotłowni nazywanej „Kamczatką”. Z owej płyty pochodzi jeden z największych hitów zespołu, zatytułowany Poslednij gieroj. W roku 1985 wydano trzeci album – Eto nie lubow´...'''. Wtedy też Titow został zastąpiony na basie przez Igora Tichomirowa. Skład grupy uległ ostatecznej krystalizacji i do końca jej istnienia tworzyli ją Coj, Tichomirow, Kasparian i Gurianow.