Eugen Hallervorden (ur. 17 lipca 1853 w powiecie RagnitJahrbuch für die Geschichte Mittel- und Ostdeutschlands 50 s. 271, zm. 22 września 1914Allgemeine Zeitschrift fuer Psychiatrie und Psychischgerichtliche Medizin 72, 1-3, 63) – niemiecki lekarz psychiatra.
Praktykował w zakładzie psychiatrycznym w Allenbergu koło Wehlau. W 1886 roku objął funkcję dyrektora nowo powstałej placówki Kortau do roku 1891. W 1896 roku habilitował się i został Privatdozentem wykładającym psychiatrię na Uniwersytecie w KrólewcuKreuter A. Deutschsprachige Neurologen und Psychiater: ein biographisch-bibliographisches Lexikon von den Vorläufern bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts, Band 1. Saur, 1996 s. 511Repertorium der Briefe aus dem Archiv Walter de Gruyter, Walter de Gruyter 1999, 109 . Współpracował z Bernhardem Naunynem podczas jego prac doświadczalnych nad patofizjologią cukrzycyNaturwissenschaftliche Methoden im klinischen Laboratorium des 19. Jahrhunderts und ihr Einfluß auf das klinische Denken. Berichte zur Wissenschaftsgeschichte 25, 2, 93-105Horst Huismans. Lexikon der klinischen Diabetologie: Praxisorientierte interdisziplinäre Darstellung. Deutscher Ärzteverlag, 5, 2005 .