Stanisław Broszkiewicz (ur. 8 maja 1926 w Warszawie, zm. 4 marca 1984 w Katowicach) – polski pisarz, prozaik, dziennikarz i publicysta.
Życiorys Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Rzymskim, ukończył kurs dla dziennikarzy. Brał udział w powstaniu warszawskim. W 1948 r. debiutował jako publicysta. W latach 1948–1957 był dziennikarzem prasy śląskiej. Od 1963 roku należał do PZPR. Został odznaczony Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi.
Pochowany jest na cmentarzu komunalnym w Będzinie-Małobądzu.
Twórczość Johanka (opowiadania), 1957 Przypowieść filozoficzna (opowiadania), 1958 Abwehra straciła trop (powieść), Katowice, Wydawnictwo "Śląsk", 1960 Kryptonim "Gefreiter" i inne opowiadania (opowiadania), 1961 Taniec kogutów (opowiadania), Katowice, Wydawnictwo "Śląsk", 1961 Końca świata nie będzie (opowiadania), 1963 Najjaśniej świeci Jupiter (powieść), Katowice, Wydawnictwo "Śląsk", 1967 Pierwsze godziny (fragment powieści pt. "Słupy graniczne", opublikowany w "Trybunie Robotniczej" nr 233 z 30.09. - 01.10.1967, s.