Jerycho-2 – typ izraelskich pocisków balistyczny uzbrojonych w głowicę konwencjonalną (500”1000 kg) albo jądrową o mocy 1 MT.
Pierwotnie Jerycho 2 był pociskiem średniego zasięgu (1500 km), ale po kilku modernizacjach (zwiększających zasięg i udźwig,) został zamieniony w strategiczny pocisk międzykontynentalny o zasięgu 7800 km.
Historia Program rozwoju pocisku rakietowego Jerycho-2 rozpoczął się w 1977 na podstawie rakiety Jerycho-1, być może we współpracy z Iranem. Program przewidywał stworzenie rakietowego pocisku balistycznego średniego zasięgu wystrzeliwanego z platform lądowych i podwodnych. Miała to być rakieta dwustopniowa. Współpraca z Iranem została przerwana w 1979, istnieją jednak informacje o współpracy z RPA.
Pierwsze testy rakiety Jerycho-2 rozpoczęły się w 1987 na terenie izraelskiego kosmodromu Palmachim. Przeprowadzono ogółem do 1992 roku cztery udane próby, osiągając zasięg około 1300 km. Na podstawie zdobytych doświadczeń zbudowano rakietę nośną Shavit, z którą przeprowadzono dwa udane testy.
Po zdobyciu doświadczenia związanego z użytkowaniem cywilnej rakiety Shavit w latach 90.