Mikołaj Grzegorz Łapicki (ur. 16 września 1896 w Krakowie, zm. 20 sierpnia 1972 w Londynie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, działacz niepodległościowy, trzykrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W Krakowie, na Uniwersytecie Jagiellońskim studiował medycynę i działał w Związku Strzeleckim. W okresie od grudnia 1914 do lipca 1917 służył w Legionach Polskich w 2 baterii 1 pułku artylerii. 1 grudnia 1916 został mianowany chorążym sanitarnym. Brał udział w kampaniach: karpackiej, bukowińskiej, besarabskiej i wołyńskiej. Po kryzysie przysięgowym został internowany, a następnie wcielono go do cesarskiej i królewskiej armii i wysłano na front włoski.
Od listopada 1918 do lipca 1919 pełnił służbę w Wojsku Polskim, w 1 Krakowskim pułku artylerii polowej, wraz z którym podczas wojny polsko-kraińskiej uczestniczył w walkach w obronie Lwowa oraz w Małopolsce Wschodniej, jako oficer baterii. Od lipca 1919 do 1924 był instruktorem w Obozie Szkoleniowym Artylerii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 135. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów.