W 1979 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Ruhpolding, gdzie wspólnie z Władimirem Barnaszowem, Nikołajem Krugłowem i Aleksandrem Tichonowem zdobył brązowy medal. Ponadto był ósmy w biegu indywidualnym i czwarty w sprincie, przegrywając walkę o podium z Włochem Luigim Weissem. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Lahti indywidualnie plasował się poza czołową dziesiątką, jednak w sztafecie po raz kolejny zdobył brązowy medal. Wspólnie z Barnaszowem, Wiktorem Siemionowem i Anatolijem Alabjewem zajął trzecie miejsce w sztafecie podczas mistrzostw świata w Mińsku w 1982 roku. Na tej samej imprezie trzeci był też w sprincie, ulegając tylko Norwegowi Eirikowi Kvalfossowi i Frankowi Ullrichowi. Brał również udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 w Lake Placid, gdzie reprezentacja ZSRR w składzie Alikin, Barnaszow, Alabjew i Tichonow zdobyła złoty medal w biegu sztafetowym. W sprincie Alikin wywalczył srebrny medal, rozdzielając na podium Ullricha i Alabjewa. Ponadto zajął ósme miejsce w biegu indywidualnym.
Po zakończeniu czynnej kariery został trenerem. Prowadził między innymi męską reprezentację Rosji w latach 2006–2010peoples.ru: Владимир Аликин Russland: Teamaufstellung und Hochzeit Tchoudovs .
Został odznaczony m.in.