przez pracującego w Niemczech węgierskiego fizyka László Körtvélyessya, australijskiego fizyka Wallace Thornhilla, Dona Scotta, Anthony’ego Peratta i Erica Lernera.
Elektryczny model kosmosu nie jest uznawany za zgodny z rzeczywistością przez większość naukowców. Większość kosmologów i astrofizyków stoi na stanowisku, że ciała astronomiczne i struktury we wszechświecie można opisać przede wszystkim za pomocą grawitacji, Ogólnej teorii względności Einsteina i mechaniki kwantowej, oraz że wyjaśniają one początki i ewolucję wszechświata.
Niektóre główne koncepcje dotyczące kosmologii plazmy przypisuje się Hannesowi Alfvénowi, który dostał w 1970 Nagrodę Nobla za swoją pracę nad magnetohydrodynamiką (MHD)Helge S. Kragh, Cosmology and Controversy: The Historical Development of Two Theories of the Universe, 1996 Princeton University Press, 488 pages, (pp.482-483).. Potem Alfvén zaproponował, aby wykorzystać skalowalność plazmy do ekstrapolacji rezultatów i obserwacji otrzymanych w laboratorium o wiele rzędów wielkości, aż do największych obserwowalnych obiektów we wszechświecie (patrz: ramka).