5 czerwca 1832 w czasie pogrzebu generała Lamarque razem z całą grupą zbudował barykadę na rogu ulic Konopnej i Zakręt, w pobliżu jednego z ich dawnych miejsc spotkań – szynku Korynt. Enjolras objął dowództwo nad barykadą. Wyrzucił z niej pijanego Grantaire'a, zastrzelił powstańca Le Cabuca (który po pijanemu zabił przypadkowego cywila), a po zdemaskowaniu Javerta przez Gavroche'a również nakazał go uwięzić i później rozstrzelać (zlecił to zadanie Jeanowi Valjeanowi).
W momencie, gdy położenie powstańców stało się beznadziejne, Enjolras nakazał pięciu insurgentom – mającym żony i dzieci – odejść z ulicy Konopnej w zdobytych mundurach Gwardii Narodowej. Sam walczył do końca, nie odnosząc w walce żadnych ran. Zginął jako jeden z ostatnich, rozstrzelany przez dwunastu gwardzistów w ruinach Koryntu.
Rola bohatera w powieści Kreacja Enjolrasa została wprowadzona w celu oddania hołdu walczącym w czasie powstań republikańskich młodym ludziom. Kontrastując tego bohatera z postacią Combeferre'a, głoszącego pochwałę zmian ewolucyjnych, Hugo opowiedział się zdecydowanie po stronie przemian drogą rewolucyjną. Enjolras uosabiał równocześnie ideał rewolucjonisty w rozumieniu romantycznym, co przejawiało się w unikaniu wszelkich nałogów i niechęci do stałych związków.