Jerzy Dobrodzicki był żonaty z Zofią z Filipowiczów (1900–1970), z którą miał syna – Jerzego Andrzeja (ur. 28 listopada 1919, zm. 2001).
Awanse mały|240x240px|Jerzy Dobrodzicki (3. z prawej) wśród oficerów Legionów Polskich. thumb|Grób Jerzego Dobrodzickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie podporucznik (1 maja 1908) porucznik (1 maja 1913) kapitan (1 września 1915) major (10 listopada 1918) podpułkownik (23 lutego 1920) pułkownik (1922, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919) generał brygady (1 stycznia 1929)
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1029 (16 lutego 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8 poz. 239 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931) „za zasługi na polu wyszkolenia, organizacji i administracji wojska”. Krzyż Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 88 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny MSWojsk.