Został uwolniony z obozu przez wojska amerykańskie w kwietniu 1945.
Po 1945 pracował w Wydziale Architektury Zabytkowej Biura Odbudowy Stolicy (BOS). W latach 1951–1960 główny projektant w Pracowni Konserwacji Zabytków.
Zmarł na gruźlicę, której nabawił się podczas pobytu w obozie. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja E, grób 13) śp. Teodor Bursche.
Życie prywatne Dwukrotnie żonaty. W 1920 z Kazimierą Maciejowską, z którą miał córkę Hannę z męża Górecką (1921–1996) oraz dwóch synów: Teodora (1926–1992), architekta i Juliusza (1928–1995), konserwatora malarstwa i muzealnictwa, rektora ASP i dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie. Po II wojnie światowej ożenił się z Aliną Wolff.
Ważniejsze prace kościół ewangelicki w Rudzie Pabianickiej pensjonat „Almira” w Wiśle gmach Związku Nauczycielstwa Polskiego przy ul. Smulikowskiego w Warszawie (z Antonim Kowalskim, 1930–1932) odbudowa strony Barssa Rynku Starego Miasta w Warszawie odbudowa kościoła Świętej Trójcy w Warszawie (1950) rekonstrukcja Zamku w Krasiczynie współautor powojennej przebudowy wnętrz pałacu Rady Ministrów pomnik ku czci Polaków pomordowanych w b.