W 1890 roku po ośmioletniej podróży po Rosji i Gruzji, przez Penzę, Saratów i Tyflis (obecnie Tbilisi) Konstanty Gorski przybył do Charkowa, by zostać tu 29 lat.
Ten okres w życiu kompozytora to czas aktywnej działalności pedagogicznej w Charkowskiej Średniej Szkole Muzycznej, społecznej (był m.in. jednym z założycieli Towarzystwa Kulturalnego „Dom Polski” w Charkowie), dyrygenta orkiestry symfonicznej i założonego przez siebie Chóru Polskiego i Kościelnego, a także uwielbianego przez publiczność skrzypka oraz cenionego przez innych kompozytorów interpretatora ich dzieł (wielką estymą darzył go Piotr Czajkowski, uważając K. Gorskiego za jednego z najlepszych wykonawców jego Koncertu skrzypcowego D-durEdward Wrocki, Konstanty Gorski. Życie i działalność 1859-1924, Warszawa 1924, s. 8.)