Stamtąd w 1929 roku udał się do Brazylii w celu przeprowadzenia misji w parafiach prowadzonych przez polskich Misjonarzy i w ośrodkach duszpasterstwa polonijnego. W 1931 roku ks. Szymbor wrócił do Polski i objął obowiązki superiora domu Księży na Stradomiu. Jednocześnie wykładał teologię pastoralną i homiletykę i głosił konferencje dla chorych w Polskim Radio. Był także po raz drugi redaktorem pisma „Roczniki obydwu Zgromadzeń św. Wincentego a Paulo”. W latach 1935–1939 został rektorem Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Pełnił tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny przebywał w Krakowie do 1944 roku wykładając tajnie homiletykę i teologię pastoralną u księży salwatorianów na Zakrzówku. Następnie został aresztowany. Przebywał w więzieniu na Montelupich w Krakowie i obozach koncentracyjnych: Flossenbürg, Mulsen k. Zwickau i Dachau. Po wojnie, do 1946 roku mieszkał w Paryżu, następnie został superiorem domu Księży Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie, gdzie zmarł w grudniu 1949 roku.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 294 „za zasługi, położone na polu duszpasterstwa wśród wychodźtwa polskiego we Francji”.
Przypisy