Początkowo w mistrzostwach dominowały kluby z Paryża, jednak w 1899 ich monopol został przełamany przez Stade Bordelais. Zwycięstwo ekipy z Bordeaux zapoczątkowało dobry okres klubów z południowo-zachodniej Francji, a klub ten w pierwszej dekadzie XX wieku zdobył cztery tytuły mistrzowskie z rzędu (1904–1907), a wcześniej, w 1901, mimo zwycięstwa w finale, tytuł stracił z przyczyn formalnych. W 1909 po raz pierwszy w finale zagrały obie drużyny z tej części Francji. Rozwój rugby w tym regionie wynikał z działalności od lat 80. XIX wieku lokalnej organizacji, Ligue girondine d'éducation physique, która promowała podobną do rugby grę w barette. Przed I wojną po tytuły mistrzowskie sięgnęły także inne ekipy z południowego zachodu kraju (Stade Toulousain, Aviron Bayonnais i AS Perpignan), a także pierwsza drużyna z południowego wschodu: FC Lyon. Finały mistrzostw już przed I wojną światową przyciągały tłumy liczące kilkadziesiąt tysięcy osób.