Na początku lat 60. przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie studiował aktorstwo z Elią Kazanem w Repertory Theater of Lincoln Center. Debiutował na scenach nowojorskiego Broadwayu Morosco Theatre jako Tod Ranger w sztuce Nadchodzą silni (Come One Strong, 1962) z Carroll Baker. Następnie pojawił się w Lincoln Center/ANTA Washington Square Theatre w nowojorskiej produkcji Zemsta po latach (The Changeling, 1964) z Faye Dunaway oraz Tartuffe (1965) Moliera jako oficer królewski. Uczęszczał na kursy aktorstwa w renomowanej Neighborhood Playhouse, na scenach śpiewał i tańczył jako sędzia Aristide Forrestier w przedstawieniu Czy można (Can Can), w widowisku Dracula oraz zdobył serca dzieci rolą pilota w spektaklu Mały Książę (The Little Prince).
Po przyjeździe do Europy, wystąpił w kilku filmach, m.in. komediodramacie Trzy noce miłości (Tre notti d'amore, 1964), Niewierność (Alta infedelta, 1964) u boku Charles'a Aznavoura i Jeana-Pierre'a Cassela. Kreacja romantycznego zakochanego radzieckiego marynarza Aleksieja Kolchina w komedii wojennej Normana Jewisona Rosjanie nadchodzą (The Russians Are Coming the Russians Are Coming, 1966) z Alanem Arkinem przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu w kategorii najbardziej obiecujący nowicjusz. W 1967 zagrał z Lee Van Cleefem w spaghetti westernie Śmierć jeździ konno.