brat Jana Przanowskiego (1873–1941) - adwokata, posła na Sejm RP w latach 1930–1935.
Absolwent Wyższej Szkoły Rzemieślniczej w Łodzi oraz Politechniki Lwowskiej, z tytułem inżyniera-mechanika.
W czasie I wojny był członkiem Wydziału Oświecenia Komitetu Obywatelskiego Miasta stołecznego Warszawy i wraz z Kacprem Tosio organizował szkoły powszechne na terenie Warszawy. W 1916 wybrany został członkiem Zarządu Głównego Polskiej Macierzy SzkolnejJózef Stemler, Dzieło samopomocy narodowej: Polska Macierz Szkolna 1905–1935. Warszawa 1935, s. 173, 175–176.. w 1917 przez kilka miesięcy był kierownikiem Wydziału Programowego w Departamencie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Tymczasowej Rady Stanu.
W latach 1906–1913 był nauczycielem w szkole żeńskiej Anieli Wereckiej w WarszawieHistoria szkoły imienia Anieli Wereckiej. Warszawa 1960, s. 8 (wspomnienie Wandy Siedleckiej: Matematyki uczył p. Przanowski. Uważał, że dziewczęta nie są zdolne do nauk ścisłych. Odnosił się do nas pobłażliwie, twierdząc żartobliwie, że wystarczy, jeśli będziemy umiały sprawdzać codzienne rachunki gospodarskie. Nie trzeba wyjaśniać, jak mocno nas te żarty oburzały). oraz Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców w Warszawie, a w latach 1913–1930 kierował szkołą rzemieślniczą im. Karola Szlenkiera.