Wprowadzone do służby pancerniki w 1914 roku "Rivadavia" oraz bliźniaczy "Moreno" razem z dwoma pancernikami brazylijskimi stanowiły znaczną iberoamerykańską siłę bojową w obszarze południowego Atlantyku w okresie I wojny światowej. Walczące wówczas ze sobą mocarstwa europejskie nie posiadały już na tym obszarze zdecydowanej przewagi morskiej. Mocarstwa te, a przynajmniej ich admiralicje, musiały się więc z tą siłą liczyć i unikać ewentualnych zadrażnień.
Zarazem wprowadzenie do służby dwóch argentyńskich pancerników spowodowało niepokój dowództwa marynarki chilijskiej, które nie posiadało początkowo okrętów tej klasy. Sytuacja uspokoiła się, gdy Chile otrzymało w 1921 roku zamówiony jeszcze przed I wojną światową w Wielkiej Brytanii potężny pancernik "Almirante Latorre". Uznano to wówczas za osiągnięcie stanu równowagi militarnej w zakresie morskich sił na wodach południowoamerykańskich.
Służba pancernika pod banderą argentyńską przebiegała pomyślnie i nie zdarzył się na nim żaden poważniejszy wypadek. W latach 1924 i 1925 "Moreno" i "Rivadavię" poddano w USA remontowi i pewnym modyfikacjom. Przystosowano wówczas kotły, pierwotnie zasilane węglem, do opalania olejem napędowym.