thumb|250px|Popiersie Antonína Marka Antonín Marek (znany także pod pseudonimem Bolemír Izborský; ur. 5 września 1785 w Turnovie, zm. 15 lutego 1877 w Pradze) – czeski pisarz, poeta i tłumacz.
Życiorys Antonín Marek był synem kamieniarza. W jedenaste urodziny rodzice posłali go na naukę do klasztoru cysterskiego w Krzeszowie (niem. Grüssau, czes. Křesoboru) na Śląsku. W 1800 roku zmarł jego ojciec. Od 1801 roku, po ukończeniu szkoły średniej, studiował filozofię w Pradze. W latach 1804–1808 teologię w Litomierzycach. Tam zaprzyjaźnił się ze swoim nauczycielem Josefem Jungmannem, który od 1807 roku rozpoczął współpracę naukową z Markiem. W przedmowie do swojego Słownika czesko-niemieckiego Jungmann podkreślał udział Marka, który miał możliwość redagowania i dodawania nowych słów.
Po święceniach 1808 roku posługiwał w kilku miejscowościach. Jako wikary 1808/1890 w Rožďalovicach, w latach 1809–1813 w Libuni, od 1813 do 1815 w Hrubej Skale (jako administrator parafii) i w latach 1815–1820 w Tatobitach. W 1820 roku został proboszczem w Rovensku pod Troskami, a w 1823 roku wrócił do Libuni, gdzie pozostał aż do 1876 roku. Libuńska fara stała się jednym z centrów odradzającego się życia narodowego w kraju.