Istniały dwa typy zbrojowni: duży, wyposażony w urządzenia do robót wymagających wysokiego stopnia zaawansowania (warsztaty hamulcowe i optyczne), mniejszy, składający się jedynie z warsztatów (artyleryjskich, rusznikarskich i mechanicznych).
Każda zbrojownia posiadała swój numer.
Do zakresu działania Zbrojowni Nr 2 w Warszawie należało również prowadzenie badań i doświadczeń w dziedzinie uzbrojenia oraz ekspertyzy przy odbieraniu uzbrojenia. W tym celu przy zbrojowni istniały: komisja doświadczalna, laboratorium chemiczno-metalurgiczne, laboratorium mechaniczne, personel odbiorców uzbrojenia.
Na etacie Zbrojowni Nr. 4 - Kraków, znajdował się personel przeznaczony do potrzeb przemysłu wojennego, którego zadaniem był nadzór i kontrola nad państwowymi i prywatnymi wytwórniami sprzętu uzbrojenia.
Zadaniem kadry warsztatów amunicyjnych był montaż poszczególnych części amunicji, wytwarzanych w odpowiednich wytwórniach oraz rozładowywanie amunicji nieużytecznej.