Motywy fantastyczne pojawiają się również w innych znanych nowelach Kosmača, np. w utworze pt. Balada o trobenti in oblaku wydany w roku 1956 (w polskim tłumaczeniu Marii Krukowskiej – Ballada o trąbce i obłoku) oraz w Tantadruju (polski tytuł to Tantatin, również w tłumaczeniu Marii Krukowskiej) z 1959 r.
W noweli Tantadruj Kosmač przedstawia czytelnikowi historię upośledzonego umysłowo chłopca, – Tantadruja (Tantatina). Jego największym pragnieniem jest śmierć, w której doszukuje się szczęścia. Utwór jest historią o dobroci, miłości, a szczególnie o ludzkiej wyjątkowości i tęsknocie za nieosiągalnym. W epilogu autor przedstawia swój pogląd na twórczość, która według niego może ocalić ludzkie uczucia i emocje.
Balada o trobenti in oblaku (Ballada o trąbce i obłoku) to nowela mówiąca o ludzkim cierpieniu i śmierci. Helga Glušič uważa, że jest jednym z najciekawszych i najlepszych dzieł Kosmača. [Por. Helga Glušič, Spremna beseda W: Balada o trobenti in oblaku, Mladinska knjiga v Ljubljani, 1974]. Dowodem na to może być fakt, że historia głównego bohatera została sfilmowana przez France Štiglica w roku 1961 (film posiadał taki sam tytuł jak utwór Kosmača), zaś w 1963 r. przerobiono ją na słuchowisko radiowe. Początkowo nowelę wydano w czasopiśmie „Naša sodobnost” w roku 1956, a następnie w 1957 r.