Niebieski laser półprzewodnikowy – potoczna nazwa diody laserowej zbudowanej na bazie azotku galu (GaN). Nazwa pochodzi od koloru światła, które emituje dioda. Nazwa ta jest zresztą w znacznym stopniu myląca ze względu na to, że najbardziej typowa konstrukcja tego lasera emituje światło o długość fali 405 nm. Oko ludzkie widzi takie światło jako fioletowe.
Historia Pierwsza półprzewodnikowa dioda laserowa została wytworzona przez Shujiego Nakamurę z japońskiej firmy Nichia Chemicals na przełomie roku 1995 i 1996S. Nakamura, S. Pearton, G. Fasol, „The blue laser diode”, Springer 1997,2000.. Był to laser emisji krawędziowej, z warstwą aktywną zbudowaną ze studni kwantowych InGaN. Początkowo struktury te były wytwarzane na podłożach z szafiru, obecnie lasery mają podłoża z monokrystalicznego azotku galu.