Dominique Marie Varlet (ur. 15 marca 1678 w Paryżu, zm. 14 maja 1742 w Rijswijk) – francuski duchowny, misjonarz, biskup tytularny Askalonu, biskup-nominat Babilonu.
Życiorys Początki drogi kapłańskiej Dominique Marie Varlet pochodził z rodziny aktorskiej. Był synem Achillesa Varleta zwanego Sieur de Verneuil i Marii z domu Vallée. Jego stryjem był członek trupy Moliera, Charles Varlet zwany La Grange.
Varlet nie kontynuował tradycji rodzinnych. Już w młodym wieku obrał drogę kariery duchownej. Wpływ na to miało zachowanie jego ojca Achillesa Varlet, który pod koniec swojego życia poświęcił się pasji religijnej i osiadł wraz z rodziną na Mont Valérien, gdzie przystąpił do wspólnoty modlitewnej o przekonaniach augustiańskich oraz przestrzegającej w bardzo rygorystyczny sposób nauki o łasce.
Dominique Marie Varlet wychowywany w duchu augustynizmu kształcił się w należącym do oratorian Séminaire de Saint-Magloire w Paryżu. W 1701 roku otrzymał tytuł bakałarza w Collège de Navarre. W 1706 roku został doktorem teologii na Sorbonie. W czasie studiów otwarcie sympatyzował z jansenizmem i od 1699 roku należał do kongregacji Prêtres du Calvaire blisko związanej z tym ruchem teologiczno-duchowym.