Sennewald specjalizował się w luksusowych, opatrzonych wieloma grafikami wydaniach dzieł Kraszewskiego. Kontynuował ojcowską tradycję wydawania nut, z biegiem czasu firma Sennewald stała się jednym z największych wydawnictw muzycznych w Królestwie Polskim, wydając m.in. dzieła Moniuszki, Żeleńskiego, Donizettiego, Gounoda i Verdiego.
W roku 1873 Sennewald zawiązał wraz z warszawskimi wydawcami Gebethnerem, Wolffem, Orgelbrandem, Wendem i Glücksbergiem spółkę wydawniczą, która istniała do 1888. Na wystawie książek w Chicago w roku 1894 Sennewald otrzymał medal za swe wydawnictwa książkowe i muzyczne.
Udzielał się także społecznie, jako członek Zgromadzenia Kupców Warszawskich, sędzia Trybunału Handlowego. Ostro potępił artykuły prasowe o treści antysemickiej, które ukazały się w gazetach stołecznych z okazji pogromów w roku 1881.
Żonaty z Zofią Le Brun (1840 – 1885) miał z nią syna i córkę. Syn Władysław przejął po jego śmierci firmę, ale prowadził ją tylko do 1901.
Gustaw Karol Sennewald został pochowany obok rodziców na warszawskim cmentarzu ewangelickim (Al. F nr 54)śp. Gustaw Karol Sennewald..
Przypisy