Bóg Ojciec sugeruje w ten sposób ukazanie Ciała widzowi, co jest zgodne obok niewielkich wymiarów dzieła z przeznaczeniem obrazu, który służył prywatnej dewocji.
Kolorystyka skrzydeł i szat aniołów oscyluje wokół barw zbliżonych do koloru szmaragdu, rubinu i szafiru. Zauważalne jest zwierciadlane zestawienie tych samych barw, anioły o tych samych kolorach szat ulokowane są po przeciwległych stronach Trójcy Świętej. Modelunek światłocieniowy zgodnie z formułą stylową jest bardzo miękki. Najmocniejszym akcentem w całej kompozycji jest postać Chrystusa, którego miękko modelowane ciało i poza nadają silny ruch, korespondujący z mocno wyeksponowaną gestykulacją aniołów. Twarze Boga Ojca i Jezusa odznaczają się indywidualnymi rysami, podczas gry twarze aniołów namalowane są umownie.
W dziele tym dostrzegalne są wpływy francuskie, gdzie, zwłaszcza na Burgundii rozwinął się podobny typ obrazu. Ten sam temat wyreżyserował Jean Malouel, co nie wyklucza relacji pomiędzy tym twórcą a austriackim artystą. Zwraca uwagę dążenie do realizmu, kosztem stylizacji, co stanowi pewien krok w rozwoju gotyckiego malarstwa.
Bibliografia Anna Eorsi: Gotyk Międzynarodowy, Warszawa 1984
Linki zewnętrzne Web Gallery of Art
Kategoria:Obrazy w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu Kategoria:Obrazy Mistrza Ołtarza św. Lambrechta Kategoria:Trójca Święta na obrazach