Mimo protestów Cankow nie został rychło uwolniony. W lutym 1883 sąd uznał go za osobę niepoczytalną. Dopiero na początku sierpnia tego samego roku, w świetle rosnącego zagrożenia ze strony rosyjskich generałów, których poczynania zaczęły zagrażać suwerenności Księstwa Bułgarii, Dragan Cankow odzyskał wolność. 10 sierpnia przybył do Sofii, gdzie został przywitany jak bohater narodowy. Natychmiast podjął zdecydowane działania w celu uspokojenia sytuacji politycznej, a także przeprowadził rozmowy z księciem, w efekcie których 19 września częściowo przywrócono zasady konstytucji. Tego samego dnia Cankow po raz drugi został premierem, stając na czele koalicyjnego rządu konserwatywno-liberalnego, a także obejmując Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.
W 1884 na skutek nieporozumień z Petkiem Karawełowem wystąpił z Partii Liberalnej i utworzył Partię Postępowo-Liberalną o charakterze prorosyjskim. Po wojskowym zamachu stanu w 1886 i odsunięciu od władzy księcia Aleksandra I wszedł w skład tymczasowego gabinetu Klimenta Tyrnowskiego. Niedługo potem, po przejęciu rządów przez nieprzychylnego rusofilom Stefana Stambołowa, wyemigrował do Stambułu, a następnie do Sankt Petersburga. Do ojczyzny powrócił dopiero na początku 1895, już po upadku reżimu Stambołowa.